Dag 68: Utrechtse heuvelrug - Een mirakel

En dan doet de laptop het ineens weer en keert de rust in het hoofd terug.

Eigenlijk had ik de laptop al opgegeven, maar zodra ik eenmaal goed wakker was, voor zover dat kan want de vermoeidheid zit nog altijd goed in het lijf, probeer ik hem toch nog maar een keer nadat ik twee dagen de accu er niet in heb gehad en krijg nou wat, hij doet het. Een waar mirakel.

Nu kan ik dus mooi de laatste filmpjes uploaden en aangezien ik ook weer nieuwe inspiratie heb, kan ik ook weer nieuwe filmpjes maken. Vandaag is het nog rustig aan en alleen uploaden en verdere bewerkingen die op Youtube nodig zijn voor een filmpje live kan.

Ook een mirakel is mijn hoofd. Ineens de rust zelve. Mijn besluit gisteren dat het niet meer gaat om het wat, maar om het hoe en waarom geven me een houvast die dus zorgt voor kalme wateren in mijn hoofd. Van woeste oceaan naar een kabbelend beekje.

Mijn hoofd is in geen maanden zo rustig geweest, dus geniet ik er met volle teugen van. Ineens zie ik ook mijn omgeving weer beter en ik ben vrolijker dan ik in tijden ben geweest. Heerlijk.

Vreemd overigens, dat vreugde zoveel minder woorden nodig heeft dan ellende. Ik heb namelijk eigenlijk niet meer te melden. Dan maar weer afsluiten met een stukje muziek, één van mijn favoriete artiesten deze keer, gelukkig heb ik hem een keer live zien optreden, want dat kan inmiddels niet meer.