Dag 47: Utrechtse heuvelrug - Dag van de bekendmaking

Over hoe ik de bekendmaking van een paar dagen geleden heb beleefd.

Zoals bekend loopt dit blog een paar dagen achter op de werkelijkheid, om te voorkomen dat er gaten vallen wanneer ik geen stroom heb. Nu dus de beschrijving van afgelopen maandag, de dag dat ik bekend heb gemaakt mijn lidmaatschap van D66 op te zeggen. Of iets preciezer, de gedachten van de week voorafgaand aan de bekendmaking.

Het besluit zelf was al een week eerder genomen. Als ik het die dag direct op internet had gegooid, dan waren er hele andere woorden door mij gebruikt, woorden die de partij extra zouden kunnen schaden, en dat is het laatste dat ik wil. Ik heb me immers niet voor niets ruim een decennium ingezet voor de partij, D66 gaat me aan het hart.

De twee heren die verantwoordelijk zijn voor de ontstane situatie, dat is echter een heel ander verhaal. Met grote regelmaat voel ik nog het gif door mijn aderen stromen om hoe zij de partij lokaal aan het slopen zijn.

In mijn hoofd komen er dan ook met regelmaat allerhande omschrijvingen voor die twee voorbij die niet positief te noemen zijn. Ik ga ze hier niet allemaal opnoemen, wel mijn persoonlijke favoriet, addergebroed. Of, omdat het twee broers zijn, addergebroeders.

Sinds de machtsovername door die twee komen er ook ineens wat standpunten voorbij die in mijn optiek D66 onwaardig zijn en dat maakt het extra pijnlijk. Zonder enige onderbouwing een college beschuldigen van ondemocratisch handelen nadat alle reguliere democratische processen zijn doorlopen bijvoorbeeld. Nog vreemder voor D66-ers is het vraagtekens stellen bij strikt noodzakelijke investeringen in het Oldenzaalse onderwijs. Op zich niets mis mee om vraagtekens te stellen overigens, maar de argumentatie die gebruikt is klopt werkelijk van geen kanten en laat een ernstig gebrek aan inhoudelijke kennis zien en doet zelfs vermoeden dat er invloed van buitenaf is uitgeoefend.

Maar genoeg over de addergebroeders. Na een week wikken en wegen had ik in mijn hoofd de tekst voor de bekendmaking wel klaar, dus toog ik richting de McDonalds voor de nodige stroom om het bericht te schrijven. Na het schrijven de publicatie en zoals viel te verwachten, daarna de stroom aan reacties.

Direct na publicatie werd het ontzettend druk op mijn weblog met bezoekers. Het bericht is in de eerste paar uur al gelijk een paar duizend keer gelezen. Het regende dan ook reacties en gelukkig waren die bijna allemaal of positief, of een uiting van spijt omdat ik de partij had verlaten.

Lastig was het wel voor mij om deze allemaal te lezen, vooral de reacties van D66-ers die ik al vele jaren waardeer raken me. Door het hele land zitten er ontzettend veel goede mensen die zich keihard inzetten voor de partij en het doet pijn om daar geen onderdeel meer van te zijn.

Ik hoop overigens van harte dat dat slechts een tijdelijke situatie is en dat na de komende gemeenteraadsverkiezingen de weg vrij is voor mij om me weer in te zetten voor de partij.

Al met al bestond mijn hele dag uit de bekendmaking en de reacties op die bekendmaking, dus verder valt er niets te melden, behalve dat ik in de avond, flink vermoeid door het hele gedoe, eenvoudig in slaap viel.