Het lichaam doet lastig, maar de laatste opname is wel gemaakt en eindelijk zie ik Hubertus.
In de nacht word ik wakker met een spijsverteringsstelsel dat niet helemaal doet wat het hoort te doen. Voelt alsof ik wat verkeerds gegeten heb, of mogelijk komt het gewoon door de grote omslag in het weer van de afgelopen dagen. Gelukkig blijven anti-peristaltische bewegingen me bespaard, maar voel me wel de hele dag zo slap als een vaatdoek.
Uiteindelijk weet ik wel de energie te vinden om de laatste filmopname die ik wil maken af te ronden. Hiervoor moet ik op een plek zijn waar bezoekers normaal niet mogen komen, dus ik ben al een paar dagen in gesprek met personeel van het park hoe ik dat kan regelen.
Gelukkig is er één die me de gouden tip kan geven. Het hek waar ik doorheen moet gaat vanzelf open als je er vlak voor gaat staan. Enige nadeel is dat het éénrichtingsverkeer is en dat ik dus het park uit ga en via de buitenkant weer terug moet.
Onderweg naar het hek zie ik ook eindelijk iets dat ik al twee weken wil zien, maar me tot nu toe nog niet gelukt is. Hubertus verschijnt eindelijk voor mijn oog. En nee, niet de heilige zelf, maar een hert met een groot gewei dat door iedereen Hubertus word genoemd.
Volgens velen is Hubertus het meest indrukwekkende hert op de Veluwe met zijn bijzonder donkere kleur en grote gewei. En ik moet zeggen dat ik tot nu toe ook nog niet zo'n groot gewei had gezien. Nu kan een hert met zo'n groot gewei ook alleen in dit deel van het park leven, elders staan de bomen vaak te dicht op elkaar.
Eenmaal door het hek sta ik blij als een kind oog in oog met een stukje vrijwel onbekende geschiedenis. De meeste mensen zouden er zo langs lopen, maar ik hou van dit soort dingen. Vooral omdat ik in dit geval wel zeker weet dat de meeste mensen die langs deze plek komen geen idee hebben wat ze zien.
En ja, ik hou het hier tot nu toe nog erg vaag, maar lang hoeven jullie niet te wachten op het bevredigen van jullie nieuwsgierigheid, vanavond staat het gemaakte filmpje hier op de site.
Al met al ben ik nu dus eigenlijk klaar op de Veluwe, het enige dat rest is een droge dag om te reizen en de voorspelling voor morgen is niet gunstig helaas.
Oorspronkelijk ging deze site over mijn fietsreis door Europa, inmiddels over mijn reis door het leven. Liken en delen op sociale media word door mij bijzonder gewaardeerd!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
-
Vandaag komt er hoog bezoek vanuit Oldenzaal. Al een tijdje was het plannen aan de gang, aan mijn kant was er ruimte genoeg in de agenda, ...
-
Na lang denken en met pijn in mijn hart maak ik bij deze bekend dat ik mijn lidmaatschap van D66 per direct zal beëindigen. Ik wil hier geli...
-
Heel venijnige klimmetjes, opladen, 29 kilometer en 350 hoogtemeters. Blijkbaar ben ik gisteren het paradijs binnen gefietst. Niet dat daa...
-
Hieronder de tekst van het persbericht dat ik zojuist heb verstuurd. Met name de laatste weken, sinds ik weer lekker in mijn vel zit, lever...
-
Koud maar droog, slechts 27 kilometer en 70 hoogtemeters. Vannacht heerlijk geslapen, zonder al te veel onderbrekingen. Gelukkig lijkt het...
-
Na een verregende ochtend en middag stroomt de paalcamping weer vol. Over de ochtend en middag valt weinig te melden vandaag, want dat was...
-
Eindelijk weer onderweg! 22 kilometer en 50 hoogtemeters. Twaalf dagen heb ik hier noodgedwongen gestaan, tien vanwege de rug en twee vanw...
-
Rustdag voor de rug. Het gevoel waarmee ik gisteren ontwaakte is vandaag nog duidelijker, mijn rug is niet hersteld van de inspanningen. I...
-
Bijna de hele kinderkamer compleet in dit filmpje. Lammeren van de Corsicaanse moeflons, een kalf van een edelhert en biggetjes van wilde zw...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten