Na onweder komt...... slaap en nieuwe energie.
Wederom een nacht met onweer, dus weer maar een halve nacht geslapen. Één groot verschil echter met de voorgaande dagen, de temperatuur is vandaag een stuk lager. Nog wel vroeg wakker door het jankende kind naast me, maar er zijn kansen voor rust.
Mijn buurmeisje op de camping begint me langzaam op de zenuwen te werken. Dat kind huilt de halve dag en om de meest vage redenen. En de moeder iedere keer maar vragen waarom ze nu weer huilt en daarmee de wens tot aandacht inwilligend.
Gisteren was wat dat betreft wel het dieptepunt qua huilredenen. Het kind begon weer te huilen en moeders vroeg weer waarom. Als ik een stoel in mijn tent had gehad dan was ik er subiet van afgevallen. Mevrouw huilde omdat ze iedereen met haar waterspuit al nat had gespoten en er niemand meer over was om nat te spuiten. Als je dan als moeder gaat troosten, dan snap je het echt niet.
Maar gelukkig, ze gingen het park in vandaag en dus keerde de rust weder. In combinatie met de lage temperatuur zorgde dit voor iets heerlijks, ik viel weer in slaap. Om drie uur in de middag werd ik pas wakker. Eindelijk uitgeslapen.
Gelijk een warme douche genomen en daarna het park in. Ik plofte voor het eerst na eerst problemen met de rug en daarna de hitte weer bijna uit elkaar van de energie. Die energie moet natuurlijk ergens heen, dus op de fiets gestapt en als een dolle over de fietspaden gaan jagen. Aan de kant toeristen, pappa heeft haast!
Niet dat ik echt haast had natuurlijk, ik genoot gewoon van de ruisende wind rond mijn gezicht. Na een kilometer of twintig was de overtollige energie weg en werd het tijd om op mijn gemak een mooie wildobservatieplaats op te zoeken.
Lang was er niet zo heel veel te beleven, maar vlak voor het einde kwam er toch nog een mooie verrassing. Een flinke kudde Corsicaanse moeflons kwam ineens voorbij en die had ik nog niet van dichtbij mogen aanschouwen, dus toch nog een persoonlijke primeur vandaag.
Iets zegt me dat de komende dagen eindelijk weer wat productiever gaan zijn. Deze avond was in ieder geval een goed voorteken.
Oorspronkelijk ging deze site over mijn fietsreis door Europa, inmiddels over mijn reis door het leven. Liken en delen op sociale media word door mij bijzonder gewaardeerd!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
-
Bij een depressie hoort onbegrip van anderen, daar had ik me op voorbereid toen ik naar buiten trad. Ook opmerkingen als je moet niet zeuren...
-
In 2000 heb ik een half jaar in Catalunya gewoond en gewerkt en vrijwel dagelijks gesprekken gevoerd met Catalanen over onafhankelijkheid en...
-
Waarom reageren zijn aanhangers zo fel wanneer Baudet in verband word gebracht met racisme?
-
Weten Nederlanders nog wel wat vrijheid is?
-
De benen krijgen eindelijk hun verdiende rust. Nog altijd voel ik de gevolgen van de tocht naar Luik in mijn benen. Sindsdien hebben de be...
-
Het zal voor iedereen een verrassing zijn, want ik heb mijn plannen in stilte voorbereid, maar ik ben woensdag 3 mei jongstleden vertrokken....
-
Tussen de buien door nog net de kans om opnames te maken. Eerst dacht ik dat vandaag weer een verloren dag zou zijn, maar op enig moment l...
-
Waarom noemen zoveel mensen toch ineens onze cultuur een superieure cultuur?
-
'Je hebt acht van de negen symptomen van depressie in meer of mindere mate' zei de man die er, volgens het duur uitziende diploma aa...
-
Een dagje huishouden en stroom halen. Na een nacht vol met dierengeluiden, waar ik tot diep in de nacht van heb genoten, vandaag een redel...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten