Dag 78: Utrechtse heuvelrug - Mijn nachten met Daphne

Pre-orders voor een boek dat nog lang niet geschreven is.

Midden in de nacht kwam het onweer, dat tot dan toe keurig ons gemist had, alsnog in volle hevigheid onze nachtrust om zeep helpen. Nu al een paar nachten op rij weinig slaap en dat begin ik te voelen.

Niet alleen heb ik minder zin om dingen te doen, ook de broodnodige denkprocessen vertragen door het constante gevoel van vermoeidheid. Vandaag dus weer een dag zonder al te veel activiteiten overdag, mede doordat er overdag ook nog regen over komt trekken.

Zodra de regen voor een aantal uren weg is trek ik richting supermarkt en daarna naar de solar-bench om mobiel en tablet weer wat bij te laden. Nodig ook, want midden in een bos is de ontvangst verre van optimaal en dan gaat een accu een stuk sneller leeg.

Ik heb net alles ingeplugd wanneer ik zie dat ik een bericht heb van Daphne dat ze onderweg is naar de paalcamping. Daphne is één van de regelmatig terugkerende mensen op deze plek en avonden met Daphne zijn nooit saai.

Al te lang laat ik de apparaten dus niet aan de lader, want ik wil rap weer richting bos. Op het moment dat ik weer aankom in het bos is het aan het regenen en ik roep vol goede moed dat de regen nu gaat stoppen omdat ik er weer ben en geloof het of niet, het stopt subiet met regenen en blijft de rest van de avond droog. Ik lijk over bijzondere krachten te beschikken.

Recent had ik het nog al grappend met Jim over mijn nachten met Daphne, en dat gaat puur om gesprekken, geen stoute dingen denken mensen, en hij zei gelijk dat ik er een boek over moest schrijven met die titel en dat hij er dan zeker één zou kopen. Probleem is alleen wel dat ik nog lang niet genoeg materiaal heb voor een compleet boek.

Ook deze avond met Daphne is weer boeiend, onder het genot van een biertje. Ik ken weinig vrouwen die na uren praten nog zo met mysteries omgeven zijn als zij en dat maakt haar juist zo interessant. Nu komt dat voor een gedeelte ook doordat ik weinig directe vragen stel. Het is immers veel boeiender om om een mysterie heen te cirkelen dan ineens richting antwoord te gaan. Er zou anders al helemaal nooit een boek van gemaakt kunnen worden, want dan ben je na drie pagina's klaar.

Op een keurig christelijk tijdstip maken we een einde aan de gesprekken, zonder dat ik veel dichter bij het antwoord op het mysterie ben gekomen. Wie weet krijg ik in de nabije of verre toekomst nog herkansingen. Deze keer ook geen vervolg midden in de nacht, maar daardoor wel een kans op een rustige nacht. Een kans, geen garantie.

Ik ratel wel door over Daphne merk ik, maar dat krijg je met mysteries, die wekken mijn interesse. Een passende afsluiting voor deze dag lijkt mij dan onderstaande van U2.