Nu ik eindelijk weer bezig ben, maak ik er vandaag maar gelijk een drukke dag van.
Schrijven, filmen en fotograferen helpen me echt begin ik steeds meer te ontdekken. Het zijn dingen die ik graag doe en die zorgen daarmee voor een goed gevoel. Ook het feit dat ik in beweging moet komen om met de camera aan de slag te gaan helpt.
De positieve energie die ik krijg van bezig zijn met deze dingen geeft me de kracht om het negatieve in kleine stapjes te verwerken. Dagen dat ik niets tot weinig doe zijn vaak niet alleen de mentaal zware dagen, het zijn ook dagen waarop ik geen progressie boek. Niet tot nieuwe inzichten kom.
Één ding weet ik inmiddels wel zeker, en dat is dat dit niet mijn tweede depressie is, maar een wederopleving van de eerste. De eerste is namelijk nooit echt weggeweest. Ik ben alleen opgehouden het te zien als depressie zodra ik weer enigszins in staat was normaal te functioneren.
Het klinkt mogelijk gek, maar deze conclusie lucht op en geeft helderheid. Het maakt alles overzichtelijker en daarmee beter te behappen. Het waarom van de depressie begint eindelijk binnen bereik te komen. Hoe het had kunnen komen dat ik überhaupt vatbaar was voor een depressie is echter nog een heel ander verhaal, waarvoor ik veel dieper moet graven.
Ik moet me vooral bezig houden met wat mij gelukkig maakt, niet met wat anderen graag van me willen zien. Dat klinkt mogelijk egoïstisch, maar zo is het niet bedoeld. Met dit in gedachten stapte ik vandaag op het einde van de middag op de fiets om weer opnames te maken.
Maar liefst vier filmpjes met verhalen gemaakt vandaag, allemaal over de Kröller-Müllers. Er valt veel te vertellen over deze mensen en deze keer heb ik me vooral gericht op hun zijn. Vanavond komt de eerste online en de rest volgt vanzelf.
In de avond natuurlijk weer wild gespot en daarmee leek een mooie dag afgesloten. Helaas was hij echter nog niet afgesloten. Het stuk dat hier een paar dagen geleden verscheen over het grote onbegrip, was namelijk dankzij iets wat me laat deze avond overkomen is.
Zo kreeg een dag die heel mooi was verlopen toch nog een rouwrandje op het einde. Gelukkig begin ik me inmiddels heel bewust te worden dat er na regen weer zonneschijn komt, dus ik zal ook deze tegenslag wel overleven.
Oorspronkelijk ging deze site over mijn fietsreis door Europa, inmiddels over mijn reis door het leven. Liken en delen op sociale media word door mij bijzonder gewaardeerd!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
-
Foodbloggers roepen tegenwoordig de gekste dingen. Geloof jij ze?
-
De bloedigste dag tijden de Tweede Wereldoorlog in Oldenzaal was opvallend genoeg pas op 8 mei 1945. Die dag vielen er 8 doden en 60 gewonde...
-
Na de lastige finale van gisteren, vandaag lekker rustig aan. Lekker uitgeslapen begin ik vandaag aan mijn dag van lekker rustig aan. B...
-
Zware neerslag doet de omgeving veranderen. Na de storm gisteren begon het met hard regenen. Gedurende de nacht en ochtend was het meestal...
-
Weer naar de fietsenmaker. Ik heb vannacht lang en diep geslapen, maar uitgerust ben ik net zo goed niet. De ellende van de afgelopen dage...
-
Bijna dagelijks kom ik tegenwoordig op het Hulsbeek en de komst van Kingsland naar het Hulsbeek was voor mij dan ook geen verrassing, ik had...
-
Vandaag er met de camera op uit getrokken. Ik hoop op korte termijn de mogelijkheid te hebben om de gemaakte foto's en filmpjes te kunne...
-
IDat mijn conditie niet optimaal is was vandaag gelijk al te merken. Fietsen met ruim zestig kilo bepakking is toch heel wat anders dan nor...
-
Een selectie van mijn foto's van groot wild op 28 mei jongstleden. Helemaal onderaan een slideshow met alle afbeeldingen. ...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten