Dag 49: Utrechtse heuvelrug - Moeder wat is het heet

Een dagje hitte uitzitten.

En dan zijn er nog mensen die de klimaatveranderingen ontkennen. Volgens mij valt niet meer te ontkennen dat voorjaren steeds warmer worden en daardoor de zomers gemiddeld natter en vooral wisselvalliger.

Ik ben de tel inmiddels kwijt hoeveel dagen we inmiddels hebben gehad met een temperatuur van 25 graden of meer, waaronder een aantal van rond of boven de 30 graden. Dat doet altijd veel mensen besluiten om met dat mooie weer dan maar de zomer in Nederland door te brengen en die zullen dan waarschijnlijk gaan balen vanwege de regen die in de zomer gaat volgen.

Voor mij was het een dagje rustig aan. Ik ga niet zwetend voor de camera staan en als ik iets ga bekijken, dan gaat de camera ook mee en maak ik er een filmpje van. Fietsen is ook al geen pleziertje met deze temperaturen, dus verkenningen heb ik ook geen zin in.

Uiteindelijk nog wel een rondje op de fiets gezeten, want de hele dag stilzitten gaat me inmiddels niet meer zo goed af. Ik begin gewend te raken aan dagelijks lichamelijke inspanningen. Gelukkig maar. Vooral mooi dat het stilzitten steeds lastiger aan het worden is, daar was ik veel te goed in.

Op het heetst van de dag zoek ik de airco op van de McDonalds om mijn accu's weer op te laden. Verder ook niet veel over te vertellen. Wel ontdek ik op de terugweg nog een andere plek en mogelijkheid om bepaalde accu's te laden, maar daar zeg ik nu nog verder niets over, want daar ga ik nog iets anders mee doen. Ik test dus weer jullie geduld.

Nu maar hopen dat de verkoeling die voor morgen beloofd is ook gaat komen en dan graag zonder teveel regen.