Ik ben vertrokken

Het zal voor iedereen een verrassing zijn, want ik heb mijn plannen in stilte voorbereid, maar ik ben woensdag 3 mei jongstleden vertrokken. Ik laat mijn verleden achter me en ga een groot avontuur tegemoet met als voornaamste doel het terugvinden van mezelf. Dat ik dit nu pas met jullie deel komt vooral omdat één familielid van mij niet eerder bereikbaar was en mijn familie wilde ik hoe dan ook eerder op de hoogte brengen dan de rest van de wereld.

Aangezien ik vrijwel nooit over mijn gevoel praat, zal het volgende voor velen een verrassing zijn. Voor de mensen die me wat beter kennen zal de verrassing over de eerste stukken tekst echter wel meevallen.

Al zo lang als ik me kan herinneren voel ik me bekneld en niet vrij. Ik heb altijd het gevoel gehad niet mezelf te kunnen zijn, om aan het verwachtingspatroon van anderen te kunnen voldoen. Steeds meer en meer probeerde ik aan de verwachtingen van anderen te voldoen, in plaats van uit te gaan van mijn eigen kracht. In de loop der jaren ben ik daarbij het contact met mezelf volledig kwijt geraakt. Op den duur geeft dit natuurlijk een situatie die niet meer houdbaar is en dat kwam vijf jaar geleden voor het eerst tot uiting via een depressie. Met de juiste hulp ben ik daar toen wel overheen gekomen, maar echt gelukkig ben ik sindsdien niet meer geweest.

Door een combinatie van factoren is de depressie het afgelopen half jaar weer teruggekeerd en met name de impact die dit de afgelopen jaren op mijn lichamelijke gezondheid heeft gehad hebben gezorgd dat ik een keuze heb gemaakt die door velen als drastisch zal worden gezien. Mijn leven moest echter drastisch anders, want ik vrees dat ik anders de vijftig niet ga halen en ik word liever gelukkig en gezond oud.

Al mijn hele leven heb ik de wens om een keer alles achter me te laten en rond te reizen. Mijn huidige omstandigheden hebben gezorgd dat ik deze wens nu eindelijk in vervulling laat gaan. Ik heb enkel het noodzakelijke op mijn fiets gepakt en ben vertrokken. Bestemming onbekend, doel wel bekend, namelijk het terugvinden van mezelf.

Hoewel ik fysiek ben vertrokken, zal ik echter via deze site met regelmaat te volgen zijn. Ik ben van plan om hier regelmatig reisverslagen, foto's en filmpjes te publiceren, zodat iedereen die daar behoefte aan heeft mij kan volgen.

Ik kan me voorstellen dat dit besluit tot veel vragen kan leiden bij diverse mensen, maar op antwoorden zullen jullie soms moeten wachten. Ik zal me vooral vaak in de natuur begeven en stroom en internet zijn daar niet vanzelfsprekend. Mijn telefoon zal dan ook meestal uit staan om stroom te besparen. Staat hij wel aan, dan gaan familie en deze site voor.

Ik wil dit bericht afsluiten door te zeggen dat mijn keuze niet is gemaakt op basis van wanhoop, maar op basis van hoop. Ik ben er vast van overtuigd dat ik door dit avontuur aan te gaan de weg ga vinden om gelukkig en gezond oud te worden.

Vanaf morgen zullen er dagelijks (afhankelijk van stroom en internet) reisverslagen en andere zaken op dit blog verschijnen. Ik hoop dat jullie ze met plezier zullen lezen.