Hoewel ik de dag wat down begon, trok dat al snel weer bij. Eenmaal onderweg begon ik me al snel beter te voelen en zeker de eerste helft van de reis vlogen de kilometers er, relatief gezien, doorheen. Beduidend minder pauzes nodig dan op vorige reisdagen.
Tot aan Ommen verliep alles bijzonder voorspoedig, maar vanaf Ommen is weer te merken dat waar bewegwijzering voor automobilisten altijd aanwezig is, die voor fietsers soms nog gaten laat zien. Maar afijn, op gevoel uiteindelijk de juiste route wel weer weten te vinden.
Terwijl ik op enig moment een paar kilometer voor Nijverdal op een bankje van de omgeving aan het genieten ben, stopt er opeens een bekende voor me. Henk Daggert, fractievoorzitter van D66 Hellendoorn en één van de meest sympathieke D66-ers die ik ken. Mooi om nog even met hem te kunnen praten.
Overigens wist hij me ook te vertellen dat de paalcamping waar ik naar onderweg ben en die op de nominatie stond om verwijderd te worden, is behouden dankzij de inzet van vrijwilligers uit Nijverdal. Bij deze dus: Nijverdal, bedankt!
In Nijverdal zelf nog even proviand ingeslagen en daarna richting paalcamping, via de eerste echte klim van mijn reis. Ze noemen het niet voor niets de Sallandse heuvelrug. Zonder bepakking zou ik probleemloos omhoog gereden zijn, maar met bepakking is toch net even wat anders. Goede training voor later zeg maar.
Uiteraard krijg ik het voor elkaar om eenmaal in het bos net een bospaadje te vroeg te nemen, waardoor ik met mijn volgeladen fiets op een mountainbikeroute terecht kom. Best wel humoristisch om de gezichten van de mountainbikers te zien als ze mijn ineens door het rulle zand zien woelen.
Via wat extra bospaadjes uiteindelijk op de juiste locatie gekomen en het is werkelijk een prachtige locatie. Midden in het bos, met mooie aparte plekken voor de kampeerders en zelfs een plek voor een kampvuur. Hier kan ik me wel een paar dagen vermaken.
Ik heb de tent nog maar net staan, of er arriveren nog twee kampeerders. Mijn eerste buren sinds mijn vertrek. De één een student biologie die hier al een maand meerdere dagen per week is voor veldwerk en de ander een vriend van hem die wel benieuwd is hoe het is om in de natuur te kamperen.
In no time brand het kampvuur en zo beleven we een mooie avond waarin we elkaar verhalen vertellen en over de meest uiteenlopende onderwerpen spreken, waaronder over de wolf. Gaat die zich wel of niet in Nederland vestigen. De biologiestudent dacht eerst van niet, maar na enig praten over de ruimte in oost en noord Nederland begon hij toch te vermoeden dat enkele individuele wolven zich in Nederland zouden kunnen gaan vestigen.
De student was overigens voor zijn studie ook al naar Costa Rica en IJsland geweest, genoeg stof om over te praten dus. Uiteindelijk hebben we het tot kwart over één vol weten te houden, bijzonder laat als je net gewend bent om met zonsondergang je tent in te kruipen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten