Het klinkt mogelijk gek, maar tien maanden op de fiets door Europa is absoluut geen vakantie, het is vaak zelfs hard werken. Leuk werken, dat wel, maar toch hard werken. Een vakantie was het niet, maar een vakantie was wel wat ik nodig had bij terugkomst.
Eerst dacht ik een paar dagen nodig te hebben om bij te komen van de thuisreis, maar het was niet alleen de thuisreis waar ik van bij moest komen. Behalve wat lichamelijke rust, had ik vooral ook geestelijke rust nodig en dat verbaasde me, omdat ik tegelijkertijd het gevoel had dat ik mijn hoofd leeg had gemaakt onderweg.
Nu ik een tijdje terug ben heb ik een beter beeld van wat er aan de hand was en waarom ik echt even rust nodig had voor ik weer productief kon gaan worden. Ja, mijn hoofd was enerzijds leeg, in die zin dat ik de ellende van mijn verleden mentaal grotendeels achter me heb gelaten. Dat is echter natuurlijk niet het enige geweest dat er in het afgelopen jaar is gebeurd.
Tien maanden heb ik in de natuur geleefd en in die tien maanden heb ik zo'n 5.000 kilometer gefietst, waarvan 3.000 in de laatste vier maanden. Al met al heb ik dus in die tijd ontzettend veel gezien en meegemaakt. Belevenissen die allemaal dat gekke hoofd van me in zijn gegaan. Het duurde dus even voor dat allemaal verwerkt was, als het dat inmiddels allemaal al is.
Ik was al met al dus echt even toe aan vakantie. Daar ben ik echter inmiddels wel weer klaar mee, het is tijd om weer in beweging te komen. Vandaar ook dat dit blog nu weer actief is geworden na een onderbreking, een onderbreking die overigens langer duurde dan ik op voorhand had gedacht. De tijd van rusten is voorbij, tijd om weer te gaan leven en dus ook schrijven. In de afgelopen weken in ieder geval genoeg onderwerpen opgespaard.
Kom hier ook eens een paar dagen vakantie vieren!
BeantwoordenVerwijderen